[เมียงดง] โดนภาพถ่ายในอินสตาแกรมหลอกไหม? รีวิวตรงไปตรงมา หลังรอ 45 นาที สำหรับร้านไวรัล 'ซัล-ลา-เก-จัง' (ความจริงเรื่องความสะอาดและคุ้มค่า)
Reri
Affiliate
5 hours ago
จากทางออก 8 ของสถานีมยองดง บนรถไฟใต้ดินสาย 4 เดินประมาณ 3 ถึง 5 นาทีฉันไปลองร้านเฉพาะทางเมนู คันจังเกจัง “ซูราเกจัง / ซูราเกจัง” ที่กำลังเป็นกระแสในโซเชียลมีเดียมากๆ เลย!
ถึงจะเป็นช่วงดึกพอสมควร ประมาณ 3 ทุ่มของวันธรรมดา แต่หน้าร้านก็ยังมีนักท่องเที่ยวต่อแถวยาวและหลังจากรอประมาณ 45 นาทีฉันก็ได้เข้าไปในร้านสักที
ครั้งนี้ฉันจะรีวิวแบบตรงไปตรงมา แบ่งปันทั้งสิ่งที่ชอบจริงๆ และ “ข้อเสียแบบไม่อ้อมค้อม” ที่อยากให้คนที่กำลังจะไปได้รู้ไว้ล่วงหน้า
ก่อนอื่นขอเริ่มจากข้อดี อย่างความประทับใจแรกของร้านและการบริการค่ะ
ภายในร้านดูมีสไตล์มาก สะอาด และบรรยากาศดี
การสั่งอาหารผ่านหน้าจอทัชสกรีนก็สะดวกมาก
แถมเปลี่ยนเป็นภาษาญี่ปุ่นได้ด้วย เลยสั่งง่ายสุดๆ!
บนโต๊ะมีของอย่างทิชชู่เปียกและแก้วจัดวางไว้อย่างเรียบร้อยในปริมาณพอดี แถมยังมีผ้ากันเปื้อนกระดาษน่ารักๆ ให้ด้วย
อีกอย่าง ถึงร้านจะคนเยอะ แต่พอสั่งแล้วอาหารออกเร็วมากถือเป็นอีกจุดที่ดีเลย!
※รูปนี้เป็นสำหรับ2 ที่
ตัว คันจังเกจัง เมนูหลักปรุงรสดี และฉันก็อร่อยเพลินๆ นะ
การจัดเสิร์ฟดูดีมาก ให้ฟีล “ถ่ายรูปขึ้น” ชัดเจน
คงเป็นเหตุผลที่เลยถูกพูดถึงบ่อยในโซเชียลอย่างอินสตาแกรมและติ๊กต็อก
แต่พอไปจริงๆ ความรู้สึกตรงๆ ของฉันคือ “ไม่คุ้มกับการรอต่อแถว”
ขอแชร์เหตุผลแบบตรงไปตรงมาให้มากที่สุดค่ะ
อย่างแรกคือฉันรู้สึกเครียดตั้งแต่จุดที่ต้องต่อแถวก่อนเข้าเลย
ทางเดินแคบมาก และบริเวณใกล้ทางเข้าก็แน่นตลอดเวลา
เหมือนคนที่นั่งทานอยู่ข้างในจะเดินฝ่าแถวไปเข้าห้องน้ำลำบาก และตอนออกจากร้านก็เกิดคอขวดตรงทางออก ดูอึดอัดและออกยาก
แถวยาวไปถึงด้านนอกแถวโซนลิฟต์เลย และบอกตรงๆ ว่าไม่ใช่ที่ที่รอสบายๆ แน่นอน
แถมโดยรวมแล้ว น่าเสียดายที่ข้อเสียกลับเด่นมากกว่า
ปัญหาแรกคือคุณภาพของเซ็ตเมนูและความคุ้มค่าที่ไม่ค่อยดี
ที่นี่แทบจะบังคับให้สั่งเป็นเซ็ตเมนูและราคาขั้นต่ำตกเกือบ 50,000 วอนต่อคน (ประมาณ 5,000 เยน)ซึ่งรู้สึกแพงพอสมควร
ทั้งที่เซ็ตราคาสูงแต่ข้าวให้มาน้อย(ถ้าจะเติมต้องจ่ายเพิ่ม 2,000 วอน)
อีกทั้ง คันจังแซอู (กุ้งดองซีอิ๊ว) ที่มากับเซ็ตก็ขมแบบไม่คาดคิด และไม่อร่อยเลย
ส่วนบันชัน (เครื่องเคียง) ในเซ็ตก็รู้สึกเหมือนคุณภาพระดับร้านอิซากายะราคาถูกในญี่ปุ่นโดยเฉพาะสาหร่ายเกาหลีที่บางมาก และมีสัมผัสเหมือนกระดาษซึ่งน่าผิดหวังจริงๆ
ปัญหาที่สอง และช็อกที่สุดคือเรื่อง “ความสะอาด”
ร้านดูมีสไตล์ตอนมองครั้งแรก แต่ระหว่างกินมีแมลงวัน 3 ตัวบินวนอยู่รอบๆ ตลอดเวลา
ไล่ยังไงก็ไม่หมด และที่แย่ที่สุดคือเกิดเหตุการณ์ที่มีแมลงวันตกลงไปในเบียร์ที่เรากำลังดื่ม
ไม่พอแค่นั้น ยังมีแมลงสาบโผล่มาใกล้โต๊ะอีก ทำให้ฉันไม่สามารถโฟกัสกับรสชาติของ คันจังเกจัง ได้เลย
แล้วก็ความสะอาดของห้องน้ำก็น่าหนักใจมาก
เป็นห้องน้ำแบบที่พบได้บ่อยในอาคารเก่าในเกาหลี คือทิ้งกระดาษลงโถไม่ได้ แต่กระดาษใช้แล้วล้นออกมาจากถังขยะ
พนักงานดูยุ่งมากๆ และเหมือนไม่มีเวลาพอที่จะทำความสะอาดให้ทัน
เพราะการจัดเสิร์ฟดูดีและขึ้นกล้อง เลยทำให้คนชมกันในออนไลน์ แต่พอจ่ายแพงและรอ 45 นาทีในทางเดินแคบๆ แล้วได้ประสบการณ์แบบนี้ พูดตรงๆ ฉันรู้สึกเหมือนโดนหลอกนิดๆ
ถ้าอยากทาน คันจังเกจัง ที่อร่อยจริงในย่านมยองดงเหมือนกันแบบสบายใจ ส่วนตัวฉันแนะนำให้ไป “โอดาริจิบ” มากกว่าค่ะ
ถ้าคิดว่า “อยากกิน คันจังเกจัง อร่อยๆ แบบปลอดภัยในทริปเกาหลีครั้งแรก!” ฉันรู้สึกว่าร้านนี้เป็นที่ที่ควรระวังสักหน่อยค่ะ
หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับคนที่กำลังเลือกร้าน คันจังเกจัง ในมยองดงนะคะ!
