K-Hiking! พบลุงแพะ 🐐 | อุทยานแห่งชาติเขาบุกฮัน (โดบง)
Yune
2 days ago
ถ้าคุณรวบรวมบันทึกการไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติของตัวเองด้วย ไม่ว่าจะเป็นการเดินทาง ข้อมูลเส้นทาง สิ่งที่ควรเตรียม รูปถ่าย และอื่น ๆ ก็จะกลายเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์มากสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติคนอื่น ๆ ได้เลย
บทนำ
ในฐานะแฟนตัวยงของ Creatrip ทุกครั้งที่มีเวลาระหว่างทริปเกาหลี ฉันจะเลื่อนดูว่ามีอีเวนต์ใหม่ ๆ และส่วนลดอะไรบ้าง เพราะฉันไปที่เที่ยวดัง ๆ ส่วนใหญ่มาแล้ว เลยอยากหาประสบการณ์แบบอื่นดู
แล้วก็ไปเจอข้อมูลอีเวนต์นี้แบบบังเอิญ: K-Hiking Challenge | ภ ูเขาพูคันซัน (โดบง&) รับของขวัญอีเวนต์พิเศษ https://creatrip.com/spot/15665 พอดีฉันชอบกิจกรรมกลางแจ้งอยู่แล้วเลยตื่นเต้นมาก และวางแผนทันที พอหาข้อมูลดูจริง ๆ มีทั้งหมด 5 เส้นทาง (มีเขียนไว้ในโพสต์นี้ด้วย: https://creatrip.com/blog/15128) เส้นทางที่ใกล้ตัวเมืองโซลที่สุดน่าจะเป็น ภ ูเขาพูคันซัน ส่วนเส้นทางโดบงซันที่แนะนำบนเว็บไซต์ (ศูนย์สนับสนุนนักท่องเที่ยวโดบงซัน → วัดชอนจินซา → ผาอูอัม) ใช้เวลาประมาณ 1.5 ชั่วโมงต่อเที่ยว ฉันเลยตัดสินใจเดินเส้นโดบงซัน
ออกเดินทาง
ฉันเริ่มออกเดินทางประมาณบ่าย 2 โมง จากในเมืองสามารถนั่งรถบัสสาย 141 หรือ 142 ไปยังทางเข้าโดบงซันได้ จากตรงนั้นเดินตามถนนใหญ่ต่อไปประมาณ 10 ถึง 15 นาทีจะถึงศูนย์สนับสนุนนักท่องเที่ยวโดบงซัน ข้างทางมีทั้งร้านสะดวกซื้อ แผงลอยขายของกินกับต็อก และร้านขายอุปกรณ์เดินเขา รวมถึงร้านจากแบรนด์เอาต์ดอร์ชื่อดังด้วย ระหว่างทางเห็นคุณลุงคุณป้าชาวเกาหลีหลายคนที่เพิ่งลงจากเขามา รู้สึกเป็นโลคัลสปอตจริง ๆ
พอถึงศูนย์สนับสนุนนักท่องเที่ยวโดบงซันแล้ว สามารถยื่นวาวเชอร์ Creatrip เพื่อแลกของขวัญชิ้นเล็กได้ด้วย นอกจากนี้ยังเช่าอุปกรณ์เดินเขาได้ แต่เพราะฉันเริ่มค่อนข้างช้าและกลัวว่าจะกลับมาไม่ทันเวลาคืนของ เลยไม่ได้เช่าอุปกรณ์อะไรเลย
ต่อไปคือการไต่ขึ้นแบบไม่สิ้นสุด!
ตอนเริ่มต้น ป้ายจะยังไม่เขียนถึงวัดชอนจินซา แต่ไม่ต้องกังวล เดินต่อไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็จะเจอป้ายบอกทาง ช่วงแรก ๆ มีลำธารเยอะมาก และมีครอบครัวมานั่งเล่นน้ำ แช่เท้ากันไม่น้อยเลย
เลี้ยวซ้าย
ลำธารที่ทุกคนนั่งแช่เท้า คุยกันไปด้วย
อีกไม่นานก็จะเจอวัดแรก
เดินตามป้ายไปทางวัดชอนจินซา
พอใกล้ถึงวัดชอนจินซา จะเห็นโคมเล็ก ๆ แขวนเรียงรายตามทาง
ถึงแล้ว ร้อนมากจนต้องหยิบพัดลมพกพาออกมา
วัดชอนจินซาให้ความรู้สึกเงียบสงบ เหมาะกับการปฏิบัติและทำสมาธิ คนมาเยือนไม่เยอะ จึงสัมผัสความสงบของศาสนาได้ชัดเจน ข้อควรรู้คือที่นี่ไม่มีห้องน้ำสำหรับนักเดินเขา ดังนั้นอย่าลืมเข้าห้องน้ำที่ด้านล่างก่อนเริ่มไต่ขึ้น หลังจากนี้ก็ขึ้นต่อไปจนถึงผาอูอัม ช่วงนี้แทบไม่มีคน บางจุดทางค่อนข้างแคบ หรือเป็นขั้นบันไดและก้อนหินไม่เรียบ ระวังเท้าพลาดด้วย
แมวน้อยนอนอยู่บนต้นไม้
มีลมเย็นพัดมา
เหมือนจะมีป้ายบอกว่าทางด้านขวาปลอดภัยกว่า (?)
ฉันเลยอ้อมไปทางขวา
สุดท้ายแล้ว หากจะไปถึงจุดชมวิวที่มองเห็นผาอูอัม ต้องปีนขึ้นโขดหินโล่งขนาดใหญ่ แต่ฉันดันติดอยู่ตรงก้อนหินใหญ่อันก่อนหน้า ไม่รู้จะขึ้นยังไงพอดี ตอนนั้นเองมีคุณลุงชาวเกาหลีที่มาเดินเขาโผล่มา พอเห็นว่าฉันปีนขึ้นไม่ได้ เขาก็สอนวิธีให้ทันที แถมยังแบ่งต็อกกับน้ำให้ฉันด้วย รู้สึกขอบคุณจริง ๆ (ทำไมฉันเรียกเขาว่า “ลุงแพะ”? เพราะตอนเขาปีนขึ้นไป คล่องแคล่วเหมือนแพะภูเขา น่าทึ่งมาก)
ผู้ช่วยชีวิตของฉันมาพร้อมต็อกแสนอร่อย
ต่อมา ลุงแพะพาฉันขึ้นไปอีกโขดหินโล่งหนึ่งจุด ที่ตรงนั้นมองเห็นทั้งผาอูอัมและโซล และยังเห็นสันเขาโอบงด้วย บนหินโล่ง ๆ เขาเดินเหมือนเป็นพื้นราบ แต่ฉันนั่งชิดด้านในให้มากที่สุด ตัวสั่นไปหมดเลย
ปีนขึ้นไปบนโขดหินโล่ง ๆ แล้วจะเห็นผาอูอัม
ผาอูอัมโผล่มาให้เห็นนิด ๆ
วิวด้านบนสวยมาก ฉันขอบคุณจริง ๆ ที่ลุงคนนั้นโผล่มาพอดี หลังจากนั้นเขาบอกว่าจะไปวัดวอนทงซา ส่วนฉันจะย้อนกลับทางเดิม เลยแยกย้ายกัน ขอบคุณสำหรับการพบกันโดยบังเอิญที่แสนพิเศษนี้ ไว้เจอกันใหม่นะ
ระหว่างลงเขา ฉันกลับเส้นเดิมและเจอแมวตัวนั้นอีกครั้ง มันเดินตามฉันทั้งที่ฉันใส่ถุงเท้าอยู่ ถ้าเป็นไปได้ อย่าลืมใส่รองเท้าเดินเขา จะทำให้ตอนลงง่ายขึ้นมาก
สุดท้ายฉันนั่งรถบัสสาย 141 กลับเหมือนเดิม แต่ตอนลงมาประมาณ 1 ทุ่ม แผงลอยส่วนใหญ่เก็บร้านกันไปแล้ว
ส่งท้าย
เป็นประสบการณ์เดินเขาที่พิเศษมาก ๆ แทบไม่มีคนบนเส้นทางเลย ฉันเตรียมใจไว้แล้วว่าจะเดินจบคนเดียว แต่กลับได้เจอลุงแพะ ฉันขอบคุณมาก ๆ จริง ๆ และจะเป็นความทรงจำที่ไม่มีวันลืม วิวก็สวยและโล่งกว้างมาก ๆ และขอเตือนทุกคนที่ไปเดินเขาในเดือนกรกฎาคม อย่าลืมพกน้ำไปเยอะ ๆ นะ!
