เดินเล่นบนเกาะเชจู _Jeju Olle
Tsung
2 days ago
ทริปนี้ฉันมา เกาะเชจู โดยเฉพาะเพื่อเดิน เชจู โอลเล ตั้งเป้าว่าภายในหนึ่งปีจะเก็บใบรับรองการเดินให้ครบทั้ง คุมาโนะ โคโด, คามิโน เด ซานติอาโก และ เส้นทางโอลเล ให้ได้ครบ จริงๆ แล้วคุมาโนะ โคโดรู้สึกว่ายากที่สุด เพราะใช้เวลาไต่ขึ้นเขาเยอะกว่ามาก ส่วนคามิโน เด ซานติอาโกจะเห็นโบสถ์แทบทุกที่ และเดินผ่านเมืองหลายขนาด แต่ละที่ก็มีคาแรกเตอร์ของตัวเอง แต่ถ้ามองเรื่องค่าใช้จ่ายในการเที่ยวและความคุ้มค่าโดยรวม เส้นทางโอลเลถือว่าเป็นตัวเลือกที่ดีมาก เส้นทางหลากหลายสุดๆ ฉันว่ามันเป็นตัวเลือกเดินป่าที่เยี่ยมเลย อีกอย่างคือแทบทุกๆ จุดประทับตราจะมีศูนย์บริการนักท่องเที่ยวเล็กๆ ให้ข้อมูลสำหรับนักเดิน ฉันรู้สึกว่าตั้งใจดูแลมาก
การเดินช่วงเดือนมีนาคมรอบนี้ค่อนข้างหนาวนิดๆ ตอนเช้าและเย็นอุณหภูมิอยู่ราวๆ สิบกว่าองศาต้นๆ แต่สำหรับการเดินแล้วสบายมาก ไม่ถึงกับเหงื่อออกจนเหนียวตัว หวังว่าจะมีโอกาสพาภรรยาและลูกสาวสองคนมาเดินเชจู โอลเลด้วย และช่วยให้พวกเขาได้ใบรับรองคู่ (พวกเขาเดินคามิโน เด ซานติอาโกครบแล้วเหมือนกัน)
ทริปนี้ฉันเริ่มจากเส้นทางที่ 1 แล้วเดินต่อเรียงตามลำดับ พอลงเครื่องเช้าตรู่ก็ขึ้นรถบัสไปศูนย์บริการนักท่องเที่ยวของเส้นทาง 1 ทันที พาสปอร์ตสะสมตราประทับของ เส้นทางโอลเล ราคา 20,000 วอนเกาหลี ประมาณ 450 ดอลลาร์ไต้หวัน จริงๆ แอบแพงนิดหน่อย แต่ก็ช่วยสนับสนุนการดูแลและการดำเนินงานของระบบเส้นทางทั้งหมด มีสองแบบ แบบสีน้ำเงินแทนทะเลของ เกาะเชจู และว่ากันว่าแทนการเดินตามเข็มนาฬิกา ส่วนแบบสีส้มแทนส้มเชจูที่ซอกวีโพขึ้นชื่อ และว่ากันว่าแทนการเดินทวนเข็มนาฬิกา ฉันไม่คิดมาก เลือกสีส้มไปเลย
ทิปเล็กๆ หลังลงเครื่องควรพักในเมืองสักวันก่อนค่อยเริ่มเดิน อย่าทำแบบฉัน นั่งไฟลต์ดึกแทบไม่ได้นอน แล้วเริ่มเดินตั้งแต่เช้า โหดมาก
เส้นทาง 1 ยาว 15.1 กม. เปิดมาปุ๊บก็ต้องไต่เขาทันที เหนื่อยจริงๆ แต่พอเดินขึ้นสันเขาแล้วเห็นฝูงม้า มันติดตาแบบลืมไม่ลง หลังจากนั้นตอนถึงจุดสูงสุด วิวมองไปทาง อูโด และ ซองซาน อิลชุลบง สวยมาก จากนั้นก็เป็นทางลงยาวๆ เข้าตัวเมือง มื้อเที่ยงฉันกินบุฟเฟต์พื้นถิ่นแบบตักไม่อั้นที่ชื่อ จงดัล มิโซ คนท้องถิ่นที่เจอตอนเดินใจดีมากๆ ยังสอนวิธีตักให้ด้วย คือแทบทุกอย่างที่เห็นตักได้หมด และตักกลับได้กี่รอบก็ได้ ฉันว่าเป็นร้านที่ควรมาจริงๆ ตัวเลือกเยอะและคุ้มมาก ราคา 10,000 วอนเกาหลี
สำหรับเส้นทาง 1 ตราประทับเริ่มต้นอยู่ที่ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว ตราประทับระหว่างทางอยู่หน้าร้านอาหารชื่อ Cotton Restaurant Rest Area, Mokhwa Sikdang Rest Area ส่วนตราประทับเส้นชัยอยู่ที่ หาดกวังชีกี, Gwangchigihaebyeon ซึ่งตรงนี้ก็เป็นตราประทับเริ่มต้นของเส้นทาง 2 ด้วย แล้วเส้นทาง 2 จะต่อไปเส้นทาง 3, เส้นทาง 3 ต่อเส้นทาง 4 ไปเรื่อยๆ แนวคิดเหมือนกัน คือ “ตราประทับเส้นชัย” จะกลายเป็น “ตราประทับเริ่มต้น” ของเส้นถัดไป ฉันว่าเดินตามลำดับง่ายที่สุด ไม่ต้องเครียดว่าจะเลือกเดินเส้นไหนดี
เส้นทาง 1-1 ยาว 13.2 กม. ฉันนั่งเรือเฟอร์รี่ไปอูโดแล้วเที่ยวบนเกาะ ย้อนคิดดู ครั้งก่อนที่มาเมื่อสองปีก่อน ฉันทัวร์อูโดด้วยรถบัส แล้วไปนั่งคาเฟ่วิวทะเลช่วงบ่าย จิบกาแฟกินไอศกรีมถั่วลิสง แต่รอบนี้ฉันนั่งกินมาม่ากับน้ำขวดในซูเปอร์มาร์เก็ตแบบรีบๆ แล้วเร่งเดินเพื่อเก็บตราประทับทั้งสามจุดให้ครบ ตราประทับเริ่มต้นกับเส้นชัยอยู่ที่ท่าเรือ ส่วนตราประทับระหว่างทางอยู่ที่ หาดฮาโกดง
เส้นทาง 2 ยาว 14.8 กม. พอไต่ถึงยอดแล้วจะได้วิว 360 องศา สวยตะลึง ยิ่งสูงขึ้นจะยิ่งรู้สึกว่าภูมิประเทศเปิดกว้างขึ้นเรื่อยๆ พอถึงยอด แดซูซาน วิวพาโนรามา 360 องศาแบบไม่มีอะไรบังทำให้รู้สึกซาบซึ้งมาก อย่างน้อยก็สำหรับฉัน อาจเพราะเหนื่อยจากการปีนด้วยก็ได้ ตราประทับระหว่างทางอยู่ที่ยอดแดซูซาน และตราประทับเส้นชัยอยู่ที่ท่าเรือประมงเล็กๆ ของ ออนพยอง, Onpyeong Pogu (ซึ่งเป็นตราประทับเริ่มต้นของเส้นทาง 3)
เส้นทาง 3 มีตัวเลือก 3A และ 3B ฉันเลือกเส้น 3B ที่เลียบชายฝั่งมากกว่า ระยะทาง 14.6 กม. เดินเลียบทะเลจะผ่านหมู่บ้านชาวประมงหลายแห่ง และ กำแพงป้อมปราการชายฝั่งโกจิก อีกทั้งยังผ่านสถานที่ชื่อ ฟาร์มซินชอน, Sincheon Mokjang สวยเกินจริง ฟาร์มติดทะเล ฉันอยู่ตรงนี้นานมาก
ตราประทับระหว่างทางของเส้นทาง 3 อยู่หน้าคาเฟ่ Sinsanri Maeul และตราประทับเส้นชัยอยู่หน้า หมู่บ้านพื้นบ้านเชจู ฉันพักค้างคืนหนึ่งคืนในเมืองนี้ แล้วเจอร้านบาร์บีคิวที่นั่งกินคนเดียวได้ที่โต๊ะของตัวเอง ฟีลโลคัลมาก คนแน่น และอร่อย หนังหมูย่างเด้งหนึบมาก ถ้ามาคนเดียวต้องสั่งเนื้ออย่างน้อย 2 ที่ และสามารถสั่งผสมได้ ฉันสั่งซัมกยอบซัล 11,000 วอนเกาหลี บวกหนังหมู 9,000 วอนเกาหลี คุ้มมาก แถมมีซุปเต้าเจี้ยว (โดเอนจังจิเก) มาให้ด้วย เดินมาทั้งวันแล้วได้มื้อนี้คือพอดีที่สุด
เส้นทาง 4 ยาว 19 กม. วิวเปลี่ยนไม่มาก ช่วงใหญ่ๆ จะเดินผ่านตรอกซอกซอยในชุมชน หลังๆ ก็จะได้เดินเลียบทะเล ซึ่งยังสวยเหมือนเดิม อาจเป็นเพราะภาพถนนเรียบง่ายกับวิวทะเลแบบใสๆ ที่ทำให้ใจสงบและได้คุยกับตัวเองจริงๆ เหมือนได้กรองเสียงรบกวนในหัวออกไป ฉันว่าช่วงนั้นแหละดีที่สุด ตราประทับระหว่างทางของเส้นทาง 4 อยู่ริมถนนบนถนนที่สูงกว่า Fantastic Burger ขึ้นไปหนึ่งเส้น ร้านเบอร์เกอร์นี้ดังมาก ตราประทับเส้นชัยอยู่ที่ ท่าเรือนัมวอน อยู่ด้านนอกศูนย์บริการนักท่องเที่ยวของ โอลเล พอดี
เส้นทาง 5 ดูเหมือนไม่ค่อยมีคนพูดถึง ยาว 13.4 กม. ฉันว่าไม่ยาวมาก ทั้งเส้นเริ่มจากท่าเรือนัมวอน แล้วพอผ่านป่าทึบที่ร่มครึ้มไปสักพัก อยู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นเส้นทางหน้าผาริมทะเล และคำว่า “เส้นทาง” บนหน้าผานี่ไม่ใช่ทางเดินปกติเลย มันไปตามสภาพภูมิประเทศธรรมชาติ จนแทบไม่รู้สึกว่าเป็นถนน นั่นแหละยิ่งทำให้สนุก วิวเปลี่ยนตลอด และวิวทะเลสวยมาก ตราประทับระหว่างทางอยู่หน้า ชุมชนดอกคามีเลียวีมี, Wimi-ri Dongbaeknamu Gunrak ที่นี่มีดอกคามีเลียเยอะมาก หลายคนตั้งใจมาดูดอกไม้โดยเฉพาะ ตราประทับเส้นชัยอยู่ตรงสะพานที่ ซเวซกกัก
เส้นทาง 6 ยาว 10.1 กม. ไฮไลต์คือซเวซกกัก สวยจริงๆ แนะนำให้นั่งเรือลำเล็กชมวิวหุบเขาธรรมชาติ หรือจะลองนั่งแพเชือกที่ดึงข้ามไปมาก็แปลกดี แต่ถ้ามีเพื่อนร่วมทาง เช่าเรือลำเล็กจะฟินมาก ศาลาเส้นชัยของเส้นทาง 6 อยู่ตรงหน้า ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวเชจู โอลเลเลย
วันนั้นฉันเดินเส้นทาง 5 และ 6 ติดกัน พอถึงศูนย์บริการนักท่องเที่ยวก็ประมาณหนึ่งทุ่มหรือสองทุ่มแล้ว ฉันเช็กอินก่อน แล้วค่อยกลับมาเช้าวันถัดไปเพื่อยื่นขอรับรอง
วันถัดมาที่ไปทำใบรับรองที่ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว ฉันเห็นคู่รักวัย 60-70 หลายคู่มารับรองด้วยกัน หลายคู่เดินครบทั้ง 437 กม. แล้ว น่าทึ่งมาก พิธีก็รู้สึกมีความหมายมากๆ เจ้าหน้าที่จะพูดแสดงความยินดีสั้นๆ และช่วยถ่ายรูปให้คนที่เดินจบ
หมายเหตุเพิ่มเติม: ใบรับรองคู่ คามิโน เด ซานติอาโก& เชจู โอลเล จะได้เหรียญรางวัล ส่วนใบรับรองคู่ คามิโน เด ซานติอาโก& คุมาโนะ โคโด จะได้แค่เข็มกลัดเล็กๆ
#เชจูโอลเล
#เหรียญใบรับรองคู่
