Now In Korea

นวนิยายเกาหลีถูกแปลงโฉมสำหรับเวทีด้วยการผลิตที่ปรับตามประเภทของเรื่อง

Creatrip Team

a month ago

ฤดูใบไม้ร่วงนี้ โรงละครเกาหลีหันมาดัดแปลง “นวนิยาย” เป็นบทละครและมิวสิคัลมากขึ้น โดยเน้นลักษณะเฉพาะของแนว (genre) ในงานต้นฉบับ มากกว่าการเล่าเรื่องตามพล็อตเพียงอย่างเดียว ผู้กำกับปรับโครงสร้างองค์ประกอบหลัก เช่น ฉาก เวลา และอารมณ์ของเรื่อง ให้กลายเป็นภาษาการแสดงแบบละครเวที ไม่ว่าจะเป็นการอ่านบทบนเวทีแบบมินิมอล งานภาพและเสียงเชิงดื่มด่ำ (immersive AV) หรือการจัดวางแบบมิวสิคัล ตัวอย่างได้แก่ การดัดแปลงนวนิยายของฮัน คัง (ฮัน คัง: นักเขียนนวนิยายชื่อดัง) ในรูปแบบการแสดงแนว “อ่านบท” ที่ใช้เพียงนักแสดง 2 คน; งานไซไฟที่เน้นเทคโนโลยีซึ่งสร้างจากเรื่องของคิม โชย็อบ โดยใช้วิดีโอจาก AI และเสียงเชิงพื้นที่ (spatial sound) เพื่อถ่ายทอดสถานีอวกาศและห้วงเวลาที่ยาวนาน; รวมถึงผลงานหลายชิ้นของชุน ซอน-รัน (ชุน ซอน-รัน: นักเขียนไซไฟ) ที่ถูกดัดแปลงทั้งเป็นดราม่าแบบยับยั้งอารมณ์ และเป็นมิวสิคัลดิสโทเปีย งานดัดแปลงอื่น ๆ ยังมีตั้งแต่มิวสิคัลภัยพิบัติจากวิกฤตสภาพภูมิอากาศที่มีบรรยากาศ “ชุ่มน้ำ” และตั้งฉากในโซล ปี 2057 ไปจนถึงมิวสิคัลสำหรับครอบครัวจากหนังสือเด็กขายดีของอี ฮย็อน เรื่อง ‘Blue Lion Wanini’ ที่ใช้การเต้นของนักแสดงหมู่จำนวนมากและฉากที่เปลี่ยนแปลงอย่างมีพลัง นักวิจารณ์ระบุว่าโปรดักชันเหล่านี้ “จัดโครงสร้างใหม่” ของตัวบทอย่างจริงจังเพื่อให้สอดรับกับข้อจำกัดของละครเวที โดยใช้จุดแข็งของแต่ละแนวเพื่อทดลองเทคนิคการนำเสนอรูปแบบใหม่ แทนการพึ่งพาเพียงความนิยมของนวนิยายเท่านั้น

ชอบข้อมูลนี้หรือไม่?

แชร์กับเพื่อน

---